Patron szkoły

„królem był rzadkiej przystępności,
nielubiącym żadnych powierzchownych ozdób i wytworu.
Od objęcia rządów aż do końca życia
okazywał się zawsze łaskawym i wspaniałym"

kronika Jan Długosza

 

    Od Władysława Jagiełły wywodzi się dynastia Jagiellonów, z której panowaniem związane są czasy największej świetności Korony Królestwa Polskiego. W polskiej tradycji historycznej Jagiełło zajmuje ważne miejsce jako władca dobrze zasłużony dla kraju. Najważniejszym wydarzeniem historycznym panowania Władysława Jagiełły była bitwa pod Grunwaldem zakończona klęską wojsk krzyżackich. Data 15 lipca 1410 roku należy do kilku najważniejszych dat w historii Polski, które weszły do historii powszechnej. Zwycięstwo nad Krzyżakami rozsławiło Polskę i samego Władysława Jagiełłę.   Był najdłużej panującym królem Polski,zasiadał na polskim tronie przez 48 lat 2 miesiące i 27 dni.

 

WŁADYSŁAW JAGIEŁŁO- krótki życiorys

     Urodzony ok. 1351 r., zmarł 1 VI1434 r. w Gródku Jagiellońskim; syn Olgierda i księżniczki twerskiej Julianny; od 1377 r. wielki książę litewski, od 1386 r. król polski; żonaty z Jadwigą, Anną Cylejską, z którą miał córkę Jadwigę, Elżbietą Granowską i siostrzenicą Witolda, Zofią Holszańską, z którą miał dwóch synów: Władysława i Kazimierza, późniejszych królów polskich. 14 VIII 1385 r. w Krewie wyraził zgodę na propozycję małżeństwa z Jadwigą i unii personalnej Litwy z Polską, wysuniętą przez panów małopolskich. W związku z tym przyjął 15 II 1386 r. w Krakowie chrzest i imię Władysław, trzy dni później poślubił Jadwigę i 4 marca został koronowany na króla Polski. Na początku 1387 r. udał się na Litwę, by rozpocząć jej chrystianizację i założyć biskupstwo w Wilnie. W 1392 r. rządy w Wielkim Księstwie Litewskim objął jego stryjeczny brat Witold. Po bezpotomnej śmierci Jadwigi (1399), by umocnić swe prawa do korony, poślubił w 1402 r. wnuczkę Kazimierza Wielkiego, Annę Cylejską, a rok wcześniej na nowo określono stosunki Polski i Litwy aktem unii wileńsko-radomskiej. Zwycięstwo odniesione przez Jagiełłę w 1410 r. pod Grunwaldem i pokój toruński zawarty rok później, mimo braku doraźnych korzyści, doprowadziły do wzrostu znaczenia Polski i jej monarchy na arenie międzynarodowej, a związek z Litwą został dalej zacieśniony w 1413 r. unią horodelską. W 1426 r. Władysław wzmocnił zależność Mazowsza od Polski. W 1430 r. wydał przywilej jedlneński, kodyfikujący i rozszerzający wszystkie dotychczasowe przywileje szlacheckie w zamian za zgodę na następstwo tronu dla jednego ze swoich synów. Wbrew stanowisku panów małopolskich nie wcielił Litwy do Polski po śmierci Witolda (1430), a zachwiana unia polsko-litewska została odnowiona w Grodnie w 1432 r. Pochowany w katedrze na Wawelu

WŁADYSŁAW JAGIEŁŁO - ciekawostki

     Wzrostu był mizernego, twarzy ściągłej, chudej, u brody nieco zwężonej. Głowę miał małą, prawie całkiem łysą, oczy czarne i małe, niestatecznego wejrzenia i ciągle biegające. Uszy duże, głos gruby, mowę prędką, kibić kształtną, lecz szczupłą, szyję długą. Władysław Jagiełło miał bardzo liczne rodzeństwo 11 braci i 9 sióstr, nie umiał czytać ani pisać, był analfabetą[7]. Mimo braku wykształcenia interesował się i angażował w sprawy związane ze sztuką i nauką.Władysław Jagiełło nie cierpiał jabłek. Wręcz dostawał furii, gdy ktoś mu je proponował. Chętnie jadał gruszki. Za to uwielbiał wodę źródlaną, sprowadzaną mu aż z Litwy, oraz śpiew słowików, który był powodem jego śmierci.
Król nie pił wcale alkoholu - nie lubił go, ale możliwe także, że bał się otrucia.

 

Dąb Jagiełły - najsłynniejszy z dębów Puszczy Białowieskiej. Pod nim miał rzekomo przesiadywać Władysław Jagiełło przed łowami zorganizowanymi przed wyprawą grunwaldzką. Drzewo zostało zwaloneprzez wichurę 2 listopada1974 roku. Faktycznie nie miało więcej niż 450 lat (obwód na wys. 130 cm. od podstawy 550 cm, wysokość 39 m. Obecnie można oglądać w Białowieskim Parku Narodowym jego rozkładający się pień.

 

WŁADYSŁAW JAGIEŁŁO – żony:

- Jadwiga Andegaweńska

- Anna Cylejska

- Elżbieta Granowska

-SonkaHolszańska

Jagiełło pod Kurzętnikiem

     W czasie Wielkiej Wojny z Zakonem Krzyżackim w 1410 roku armia polsko-litewska, która szła w kierunku Malborka, miała zaplanowane przejście przez brody (mosty) na Drwęcy w okolicach Kurzętnika. Krzyżaccy szpiedzy dobrze znali marszrutę wojsk Jagiełły. Wielki mistrz Urlyk von Jungingen osobiście przybył spod Świecia do zamku Kurzętniku (2 lipca 1410 roku), aby rozegrać w okolicy zamku ostateczną bitwę z nieprzyjacielem. Kazał szybko wzmocnić załogę zamku oraz brody na Drwęcy.Jednak jego plan nie wypalił. Z obozu Jagiełły wyruszył „podjazd” w celu zbadania sytuacji w okolicy. „Skoro więc żołnierze polscy spostrzegli, że Krzyżacy stali tak blisko, zaraz ich część wybiegła na harce i pięćdziesiąt koni nieprzyjaciela, które w rzece Drwęcy pławiono, zwaliwszy z nich jeźdźców, zabrali szczęśliwie do obozu królewskiego. Co gdy wojska królewskie obaczyły, właśnie kiedy jedni posilali się strawą, drudzy odpoczywali, zwiodła ich kurzawa wzniesiona od owych koni, mniemali bowiem, że nieprzyjaciel nadchodzi: powstał bowiem rozruch w obozie (…) ale po chwili przeminęła trwoga, a wojsko spoczęło bezpiecznie.” – tak opisywał ów wydarzenie Jan Długosz, polski kronikarz.Wielki mistrz postanowił pod Kurzętnikiem zdziesiątkować armię Jagiełły, jednak ten poznał zamysł wroga i powołał „radę ośmiu”. Byli to najznakomitsi dowódcy Jagiełły, a także sam książę Witold. „Ci mężowie w tajemnicy naradzili się o wszystkim, a zwłaszcza którędy poprowadzić wojsko – pisał Długosz – i w którym miejscu obrać stanowisko”. Zarządzono (11 lipca 1410 roku) odwrót wojska polsko-litewskiego spod Kurzętnika w kierunku Lidzbarka Welskiego i Działdowa. Miejscem ostatecznej bitwy dla Jagiełły od początku był Malbork. Historia potoczyła się inaczej i dwie najpotężniejsze armie średniowiecznej Europy stanęły na przeciw siebie 15 lipca 1410 roku na polach nie opodal wsi Grunwald.